FİLOZOFLARIN SEREMONİSİ

Kırsalda bir tavşana rastlayan yabancı, bu benzersiz canlının güzelliği karşısında büyülenmiştir adeta. Ona yaklaşmak ister fakat, tavşanın acelesi var gibidir. Merakı git gide artmaya başlayan yabancı, tavşanın peşine düşer ve uçsuz bucaksız kırsalın, devasa ağaçlarının gölgeleri arasından koşarak ilerlerken, aniden kulaklarında çınlamaya başlayan davul sesini farkeder. ‘Bu hipnotik davul sesleri nereden geliyor?’ hiç anlam veremez yabancı..

Vahşi orkideleri elleri ile itelerken; kelebeklerin gökyüzünde dans ettiği, sonu sakin, yemyeşil gölete açılan bir patikada buluverir kendini. Su yüzeyinde sohbet edercesine süzülen kuğular, yusufçuklara yabancının geldiğini kanatlarını çırpa çırpa haber verirler sanki.. Davul sesleri gitgide belirginleşmeye başlar. Yabancı upuzun sarmaşıkların arasından, göl kenarında bu hipnotik sesler ile ateş çemberi etrafında dönerek dans eden insanları görür, bunun bir ‘Tören’ olduğunu ve dans edenlerin ‘Şaman’ olduklarını oracıkta anlar..

Tam da o anda yabancının omuzuna kanatları çizgili bir güvercin konuverir, onu göletin kenarına davet etmektedir. Şamanlara doğru uçar güvercin ve yere konduğu anda o da bir şamana dönüşüverir. Bir şamanın ata, eşsiz bir desene sahip yılanın da bir şamana dönüşüne tanık olmuştur

Hikayelere inanmaz yabancı ancak gördüklerine de inanamaz. Onun için asıl hikaye bundan sonra başlamaktadır..